Lara

To jest właśnie Lara.

Wesoła, z jęzorem wywieszonym na wierzch.

Zapatrzona i skupiona, pomimo tego ruchliwa.

Szybko się uczy, ale łatwo się męczy.

Brak czasem jej wytrwania, ale często jest też zacięta.

Lara urodziła się 09.03.2010 r.

Żyła w rodzinie w której miała być tylko szczeniakiem, 

zabawką właścicieli, miała nie sprawiać problemów,

uciekła...

Pracownicy schroniska złapali ją i przywieźli do miejsca pracy,

nikt się po nią nie zgłosił.

Aż pewnego dnia przyjechała po nią jakaś dziewczyna, zapięła na smycz do czerwonej, skórzanej obroży i wyszła z rzędu boksów z resztą psów.

Lara stęskniona za spacerem po za schroniskiem,

wybiegła za bramę omal nie przewracając dziewczyny, 

nie panowała nad psem, 

Lara ciągnęła ją w każdą stronę.

Larowatej udało się utrzymać Lare na smyczy tak by szła koło nogi.

Lara podniecona pobiegła po schodach ślizgając się i wywracając. 

Drzwi otworzył tata.

Nowa lokatorka obszczekała go i wbiegła do domu bez zaproszenia, 

chowając się pod łóżko, 

tata wchodzący do pokoju był witany warkiem.

Później nazwaliśmy ją Lara.

Później...

W sumie to teraz, wiemy już wszystko o psie, 

który wcześniej siedział za kratą boksu, bawiąc się z resztą psów.

I była ona weselsza od innych psów,

i mimo to nie planowaliśmy, że weźmiemy ją.

Padła propozycja kierowniczki,

zobaczyłyśmy i z wielką nie pewnością zabrałyśmy do domu.

Kiedy dostaje jeść rzuca się na nie jakby była wygłodniała połyka nie gryząc swojej karmy,

I wciąż widzę ją w tej swojej pierwszej obroży, czerwonej skórzanej...

Oto jej zdjęcie na drugi dzień po adopcji: